MAARTNIEUWS  2026
 

 

 







LIED   


Mini vond in haar platenrekje een "oude nieuwe hit" die we allemaal nog wel kennen.
Gerrit weet zich te herinneren dat hij in 1960 het singeltje aan een vriend gaf die op zijn verjaardag een pick-up had gekregen. Een plaatje kostte toen bij V&D fl. 3,95.
Het is later door diverse zangers en groepen uitgebracht met wisselend succes, maar het was ons onbekend dat een band uit Enschede het heeft uitgebracht.



Kijk en luister maar mee bij;  
NOSTALGIE”   


En heb jezelf een favoriet plaatje met dierbare of romantische herinneringen, geef het door aan Mini en we spelen het een volgende keer af…..




 

 

 

 

 

 


Voorjaar in het Ruwenbos met op de achtergrond de huizen aan de Helmerzijdeweg...

 

 

 

 

 





BELLE ÉPOQUE


Heimwee naar die “goeie ouwe tijd”, je hoort het nog vaak zeggen, maar die oude tijden waren niet zo mooi als ze op plaatjes en uit verhalen naar voren komen, ook niet in Enschede. We leven nu met toen vergeleken in welvaart en gezonder hoewel we de saamhorigheid van die tijd missen. Ik zou niet graag terug willen maar als het moest dan naar Parijs, Brussel, Wenen of Berlijn tijdens de “belle epoque”.
Op m’n gemak met een strohoedje op slenterend over boulevards en pleinen op zoek naar mooie “stadsgezichten” en avontuur…..
Wie gaat er in gedachten met me mee?




 


 

 

 




 Modebeeld tijdens de Belle Époque..
 

 






BELLE  ÉPOQUE


De periode tussen 1890 en 1914 (het begin van de Eerste Wereldoorlog) wordt in de geschiedenis wel de “belle epoque” (het mooie tijdperk) genoemd. Het was een maatschappelijk rustige tijd zonder grote oorlogen waarin de algemene welvaart door opleving van de vrije handel, verkeer en toerisme enorm toenam. Maar vooral de ontwikkeling van de verschillende wetenschappen en nieuwe stijlen in kunst, architectuur en mode vormden het beeld dat we er nu van hebben. Uitingen van de Jugendstil en schilderijen van de impressionisten geven ons een indruk van een zorgeloze wereld waarin dames in weelderige jurken en enorme hoeden en heren in het zwart met hoge-bol of strohoedjes dansten of flaneerden langs de Boulevards van Parijs. Aangenomen wordt dat de belle epoque begon met de vernieuwende denkbeelden op de wereldtentoonstelling in Parijs in 1889 en zich al snel naar de andere hoofdsteden van Europa uitbreidde. Ook tot het ver van deze mondaine wereld afgelegen Enschede drong het voorzichtig door, maar dan slechts tot de betere kringen. De Enschedese Champs Elysee of Unter den Linden waren in die tijd de Gronauscheweg en de Marthalaan waar men op zon- en feestdagen met de modieuze verworvenheden paradeerde langs de daar gelegen villa’s.
Op de foto’s…. flaneren op de Gronauscheweg, modebeeld tijdens de belle epoque, schilderij van de impressionist Renoir en Jugendstil van Alfons Mucha…….

                    
                                                              
      
      

 

 

 




Jugendstil van Alfons Mucha..
 

 




Schilderij van de impressionist Renoir..
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   >
 

 

 

 

 

 

 

 

 

  







PASTACHOCA BÉÉREGOED!        


Wie kent deze lekkernij niet en wie heeft het vroeger niet op zijn boterham gehad!
Deze heerlijke beroemde Pastachoca was van 1955 tot 1986 een broodbeleg waar iedereen van smulde kwam van de Friesche Vlag, oftewel van de Coöperatieve Condensfabriek Friesland te leeuwarden.
Het maaksel werd geproduceerd in een voormalige zuivelfabriek aan de Bitgumerdyk in Berlikum. De melkvariant zat in een kartonnen beker met blauw deksel en de dunne pure pasta, die als stroop van het mes liep, in een beker met rood deksel. Later werd er ook hazelnootpasta gemaakt.
De voormalige zuivelfabriek heette ‘De Volharding’, en ontstond in 1889 door toedoen van zuivelpionier Jouke Swart. Vanaf 1912 maakte de zuivelfabriek deel uit van de LIJEMPF-keten (Leeuwarder IJs- en Melk Producten Fabrieken) aan de Potmarge, waar nu de Leeuwarder Courant gevestigd is. Jaarlijks kwamen zo’n 140.000 bekers Pastachoca van de lopende band. De oudste Pastachoca-advertenties uit de tweede helft van de jaren vijftig verwijzen naar het effect van de lekkere smaak (‘Trage eters worden grage eters’), het gezondheidsaspect (‘Pastachoca met vitamine D en calcium’) en het gemak (‘in de cartonnen beker (dus geen statiegeld)’). Pastachoca was ook ‘voedzaam en voordelig in het gebruik’. In de beker onder het deksel zat een opgevouwen stripje van Kappie. Je kon punten sparen voor de spannende Kappieboekjes (zoals Kappie en de ‘Ik ben Beregoed’, Pastachoca Beregoed button, van begin jaren tachtig.
De vernieuwde Pastachoca - Beregoed, affiche 1986-1987 met een zeewedstrijd en Kappie en de grijpvogel).
Er waren ook speldjes met Sjokkie in rood en in blauw. Op de binnenkant van de verpakking werden in de jaren zestig ook wel ‘keukentips’ gegeven. Deze vielen bij de gebruikers niet altijd in goede aarde, gezien de afkeurende reactie van een NRC lezer in 1965 op een recept met de titel ‘Negerbeschuitjes’. Vanaf de jaren zeventig werd een beer het beeldmerk en de slogan ‘Pastachoca beregoed!’ werd gelanceerd. In de eerste helft van de jaren tachtig verschenen tv-commercials met die slogan. In één van die commercials vraagt een grote bruine beer aan kinderen zo goed mogelijk de zin ‘Pastachoca beregoed’ na te doen. Kinderen werden door het eten van boterhammen met Pastachoca ‘beresterk’ en het jaren zestig-speldje was gemoderniseerd in een jaren tachtig-button met de opdruk van een beer en slogans als ‘Ik ben beresterk’ en ‘Ik ben beregoed’ en ‘Je bent ‘n ongelikte beer’.

Door de sloophamer kwam op 2 april 1986 met een doffe dreun een einde aan ‘De Volharding’ en was het afgelopen met de productie van Pastachoca. Op de chocopastamarkt was veel concurrentie en de productie was niet de specialiteit van CCF (Coöperatieve Condensfabriek Friesland).

Omdat de verkoop van Pastachoca ‘niet aan de verwachtingen voldeed’, deed Friesche Vlag Pastachoca over aan De Ruyter. Maar het smeersel dat daar gemaakt werd leek volgens fans niet op de oude Pastachoca van Friesche Vlag.
Deze heeft de chocopasta zoveel mogelijk in overeenstemming gebracht met de oer-Pastachoca. Het smeersel zit in een plastic beker met verantwoorde recyclebare kartonnen omslag waarop de kreet ‘Béééregoed’ is afgedrukt. Op de puurvariant, met een beer in blauwe broek die een boterham met chocopasta eet, staat ‘met echte Zaanse cacao’. Op de melkvariant, met een beer in een rode broek die zijn spierballen toont, staat ‘met echte Friese melk’. En zo bleef ondanks alle veranderingen in het productieproces toch nog een verwijzing naar de oorsprong van dit originele Friese zuivelsucces bewaard

 


      



 
 

 

                                                 
 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  >
 

 

 

 

 






EEN OVERDENKING


Als tachtigers weten we het maar al te goed. We zijn bezig met onze laatste ruk naar de eeuwigheid. Dat wil niet zeggen dat we lijdzaam moeten afwachten tot het zover is. We kunnen meer als we soms denken. Ja we kunnen zelfs nog verliefd worden. Blijf bij de tijd en blijf meedoen. Onderhoud je contacten met leeftijdgenoten om elkaar waar nodig bij te staan, bij te praten en samen herinneringen op te halen zoals bij ons clubje..
Toch wanneer er weer een leeftijdgenoot is overleden, komt het dichterbij en denk ik wel eens aan wat ik in mijn leven aan positiefs voor de mensheid bijgedragen heb. Hoe men zich mij herinnert en wat men over mij zegt na mijn dood, zal me een biet zijn.
Ik hoor het toch niet meer….

 


 

 

 

 





 

 


 




ERFENIS



Ik vraag mij af, nu het einde komen gaat,
wat ik voor de wereld achterlaat.
Misschien wat goederen en geld,
maar dat is niet wat wezenlijk telt.

Heb ik slechts geconsumeerd
en alleen geprofiteerd?
Of heb ik toch wat bijgedragen
aan wat natuur en mensheid vragen?
Ik denk voor mezelf niet bijster veel,
onbeduidend in het groot geheel.




Want het is maar weinigen gegeven
die door hun daden eeuwig leven.
Zij worden na hun dood geroemd,
hun naam wordt eeuwenlang genoemd.
Maar voor een simpele ziel als ik,
Is er in de eeuwigheid slechts één tik.
Mijn nageslacht zal het nog weten,
de rest zal me al snel vergeten.
Het is als een voetstap in de sneeuw.
Die ligt er ook geen eeuw.
Zo gauw de dooi zijn intree doet,
smelt ie weg, voorgoed!


     



 

 

 

 

 

 






UITSLAG RAADPLAATJE FEBRUARI 2026


Het was voor de 4 goede inzenders even puzzelen maar omdat ze vroeger in de buurt woonden toch herkenbaar. Ook de twee Thomassen waren een goede hint..
De Thomaskerk op de hoek van de Thomas de Keyserstraat en de Rembrandtlaan...


                                        

De winnaar krijgt de in deze tijd
van het jaar toepasselijke prijs van heerlijke scharreleieren om te koken en te schilderen en een zak chocolade-eieren om te smikkelen...




 

 

 

 

 

 


Apostel Thomaskerk op de hoek van de Thomas de Keyserstraat en de Rembrandtlaan... in 2018...
 

 


 

 


In de sinds 2025 leegstaande kerk zijn 24 appartementen gekomen voor mensen
met psychische problemen of een verstandelijke beperking...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   >
 

 

 

 

 

 







WIE WIL HELPEN GRAVEN IN ONZE HERINNERINGEN?


Van al onze klassen hebben we wel foto’s. Soms een mooie klassenfoto met ons allemaal erop en waar die niet zijn gemaakt wel foto’s van de schoolreisjes.
Van een klas ontbreken die of we moeten ze hebben gemist. Dat zijn foto’s van de vierde klas bij meneer Fokkens. Fokkens was niet erg populair, kon kwaad worden en met een liniaal of aanwijsstok slaan. Toch was hij een goede onderwijzer. Zo wist hij Gerrit die vaak niet oplette en als flierefluiter de school doorliep toch te boeien met vooral aardrijkskunde en geschiedenis hetgeen zich ontpopte in een 8 en een 9 op zijn rapport waar de rest uit zesjes en een enkele zeven bestond. Twee voorvallen waardoor hij een verbaasde of bewonderende blik van Fokkens kreeg weet hij zich nog te herinneren.
Bij de aardrijkskundeles over Gelderland vroeg Fokkens wie wist wat voor bijzonder gebouw in de bossen bij Dieren was verrezen, stak alleen Gerrit de vinger op. “Een crematorium meneer!” Fokkens was met stomheid geslagen. Nu was dat meer geluk dan wijsheid. Bij Gerrit thuis waren ze lid van een crematievereniging (Lijkverbranding heette dat toen nog) en toevallig was er een uitstapje met de bus van die vereniging geweest om het gebouw te bezichtigen waarbij Gerrit en zijn ouders mee mochten….
Een tweede voorval deed zich voor tijdens het schoolreisje naar Arnhem en omgeving?   
We zaten in de hei op de Posbank en konden de omgeving ver weg van boven overzien. In de verte zagen we veel schoorstenen bij elkaar en Fokkens vroeg wie wist wat voor fabrieken dat waren. Gerrit stak weer als enige een vinger op. “Steenfabrieken meneer!” en weer viel Fokkens de mond open van verbazing.. En ook weer was het een gokje. Op weg naar de Posbank passeerden we veel opslagplaatsen van bakstenen en dakpannen en dat had Gerrit onthouden..

En juist over dat schoolreisje vragen we jullie even te graven in jullie herinnering. Ons staat vaag bij naast de Posbank een boottochtje op de Rijn? Een speeltuin die Westerbouwing heette? Maar wat nog meer? Zijn er helemaal geen foto’s van de vierde klas?En welke onderwijzer of Juf was er nog meer bij?
Bedankt alvast voor jullie hulp.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

NIEUWE RAADPLAAT...




Zo op het oog een gemakkelijk raadplaatje dat niet veel tips nodig heeft.
Laten we zeggen dat de naam van het bouwwerk wat met Pasen heeft!

SUCCES!!



Als er een lichtje gaat branden stuur je antwoord in via.......

 info@stefenfen.nl

 
 Maar via de gewone mail mag natuurlijk ook!

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 




                                                                                  

 

 

 

 

 

 

TOP

HOMEPAGE